Συμεών Βολιώτης
Γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1977, με καταγωγή από τα Ασπρόγεια Φλώρινας (απόγονος Μακεδονομάχων) και την Καστοριά. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή (1999) και τη Θεολογική Σχολή (2002) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο. Εκάρη μοναχός το 2002 στην Καστοριά. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 2011 και Πρεσβύτερος το 2011. Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και το 2018 εξελέγη Επίσκοπος Θεσπιών. Εξελέγη πανηγυρικά Μητροπολίτης Φθιώτιδος στις 11 Οκτωβρίου 2019. Διακρίνεται για την έντονη εξωστρέφεια, τη στήριξη της νεολαίας και τις σύγχρονες κοινωνικές δομές που ίδρυσε στην περιοχή.
Νικόλαος Πρωτοπαπάς
Γεννήθηκε στην Πλατειά Τήνου το 1948. Φίλος των γραμμάτων, σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη Θεολογική Σχολή Αθηνών (αποφοίτηση το 1972). Εκάρη μοναχός το 1972 στην Εύβοια, Διάκονος το 1973 και Πρεσβύτερος το 1975. Υπηρέτησε ως καθηγητής στην Τήνο, ιεροκήρυκας στο Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου και εφημέριος στην Αθήνα. Διετέλεσε επίσης Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος (1990-1996). Εξελέγη Μητροπολίτης το 1996. Ανακαίνισε εκ βάθρων το Πνευματικό Διοικητικό Κέντρο, ίδρυσε το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Μητρόπολης, το γηροκομείο, και συνέγραψε πλήθος θεολογικών και ιστορικών βιβλίων. Εκοιμήθη αιφνιδίως από ανακοπή καρδιάς στις 27 Ιουλίου 2019.
Δαμασκηνός Παπαχρήστου
Κατά κόσμον Νικόλαος Παπαχρήστου, γεννήθηκε στη Δορβιτσά Ναυπακτίας το 1914. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, προσφέροντας σημαντικές υπηρεσίες. Εξελέγη Μητροπολίτης Φθιώτιδος το 1960. Ηγήθηκε της τοπικής Εκκλησίας για 36 ολόκληρα χρόνια. Συνέδεσε το όνομά του με τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, την ίδρυση των Μαθητικών Οικοτροφείων, των Κατασκηνώσεων και τη στήριξη των απόρων της Λαμίας. Παραιτήθηκε λόγω γήρατος και εκοιμήθη στις 22 Μαΐου 1996.
Αμβρόσιος Νικολαΐδης
Κατά κόσμον Αριστοτέλης Νικολαΐδης, γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας το 1880. Αποφοίτησε ως αριστούχος από την ιστορική Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1904. Υπήρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος στις Σέρρες κατά τον Μακεδονικό Αγώνα. Λόγω της έντονης πατριωτικής του δράσης, καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο από τους Νεότουρκους το 1911 και κυνηγήθηκε από τους Βουλγάρους. Εξελέγη Μητροπολίτης Ναυπακτίας το 1914 και μετατέθηκε στη Φθιώτιδα το 1932. Ποίμανε την περιοχή κατά τη δύσκολη περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, προστατεύοντας τον πληθυσμό από τα δεινά του πολέμου. Αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1958 και εκοιμήθη την ίδια χρονιά.
Ιάκωβος Β' (Παπαϊωάννου)
Γεννήθηκε στη Δημητσάνα (1860) και σπούδασε Θεολογία στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως εφημέριος των Ανακτόρων (1882) και Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος Φθιώτιδος στις 25 Ιουλίου 1914. Το 1922, με την ανύψωση των Επισκοπών σε Μητροπόλεις, έλαβε τον τίτλο του Μητροπολίτη. Παραιτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1932 για λόγους υγείας και εκοιμήθη στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 1933
Θεόφιλος Ιωάννου
Εξελέγη και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Φθιώτιδος στις 21 Οκτωβρίου 1906. Ήταν λόγιος κληρικός και η ποιμαντορία του συνέπεσε με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913), προσφέροντας πνευματική στήριξη στον τοπικό πληθυσμό κατά την ιστορική αυτή καμπή. Απεβίωσε εν ενεργεία στις 3 Σεπτεμβρίου 1913, ανοίγοντας τον δρόμο για τη διαδοχή του από τον Ιάκωβο Παπαϊωάννου το επόμενο έτος.
Κωνσταντίνος Καλοζύμης
Ανέλαβε καθήκοντα ως Αρχιεπίσκοπος Φθιώτιδος στις 16 Οκτωβρίου 1894. Η περίοδος της αρχιερατείας του συνέπεσε με τον δύσκολο Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, κατά τον οποίο η περιοχή της Φθιώτιδας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τον θάνατό του, στις 31 Ιανουαρίου 1902.
Σημείωση: Στο μεσοδιάστημα από την κοίμηση του Καλλινίκου (1877) έως την εκλογή του Κωνσταντίνου (1894) μεσολάβησε μια μακρά περίοδος χηρείας του θρόνου, λόγω των τότε πολιτικοεκκλησιαστικών συνθηκών και της εφαρμογής του νόμου περί συγχωνεύσεως επισκοπών.
Καλλίνικος Καστόρχης
Γεννήθηκε στη Δημητσάνα (1789), μαθήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Οικονόμο και υπήρξε κληρικός και αγωνιστής κατά την Επανάσταση του 1821. Χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Φθιώτιδος στις 3 Οκτωβρίου 1852. Το 1871 συμμετείχε στη μεταφορά του ιερού λειψάνου του Εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγορίου Ε'. Εκοιμήθη στην Αθήνα στις 13 Αυγούστου 1877
Ιάκωβος Α' ο από Ευρίπου (Μητρόπουλος)
Χειροτονήθηκε Επίσκοπος Χαριουπόλεως (1824) και το 1827 εξελέγη Μητροπολίτης Ευρίπου. Στις 21 Νοεμβρίου 1833 ανέλαβε ως ο πρώτος Προεδρικώς Μητροπολίτης της νεοσύστατης Επισκοπής Φθιώτιδος. Το 1841 προσαρτήθηκε στην επαρχία του η καταργηθείσα Επισκοπή Φωκίδος. Διετέλεσε μέλος της Ιεράς Συνόδου και εκοιμήθη στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 1851.